Warszawski Mirów

I kolejny warszawski  plener, który miałem przyjemność poprowadzić w ramach grupy Freelancer zrzeszonej wokół Nikon Klub Polska. I będzie trochę inaczej, trochę nostalgiczne, czarno biało (zabrałem ze sobą tylko analogowego Nikona F100 i jedną rolke filmu Ilford Delta 3200 a więc musiało wyjść… a czy wyszło? :/).

Mirów. A dlaczego nie Mierów? Bo przecież nazwa tego warszawskiego osiedla  pochodzi Wilhema Miera, dowódcy wojsk  stacjonujących w koszarach mieraw XVIII wieku. Wojska te stacjonowały w budynkach dzisiejszej straży pożarnej (ul. Chłodna 3). Zresztą od jego nazwiska pochodzi również nazwa Hala Mirowska (pl. Mirowski 1). No ale wróćmy do Mirowa. Jest to osiedle, które znajduje się dzielnicy Wola (oraz częściowo w dzielnicy Śródmieście – ktoś kto wymyślił podział wg. MSI… dobra, szkoda gadać), wyznaczone przez: Al. Solidarności, ul. Towarowa, Al. Jana Pawła II oraz Al. Jerozolimskie. Mirów został włączony do Warszawy dopiero w 1916r. Historycznie jest to dzielnica która przed wojną była zamieszkana głównie przez ludność pochodzenia żydowskiego. Na terenach Mirowa w czasie II znajdowało się Getto warszawskie. Do dziś zachowało się wiele miejsc historycznych z tego okresu – fragmenty muru między ul. Złotą a ul. Sienną, brama wjazdowa przy kamienicy na ul. Żelaznej 65 czy mur graniczny budynku przy ul. Waliców 11.
Mówiąc o Mirowie nie można też zapomnieć o ul. Chłodnej, która w w XVIII w. stanowiła ważny element tzw. Osi Saskiej. Natomiast przed II wojna światową ul. Chłodna była jedną z ważniejszych ulic Warszawy, którą kursował tramwaj (do dziś zachowane są tory na historycznym bruku) a w okolicznych domach znajdowało się pełno sklepów, warsztatów oraz kino Kometa (ul. Chłodna 47). Ale z dzisiejszego punktu widzenia najciekawszą ulicą Mirowa jest ul. Żelazna. To tutaj przetrwało do dziś najwięcej starych, przedwojennych kamienic, zakłady Norblina i innych miejsc. Podobnie jak na ul. Chłodnej przed wojną ul. Żelazną kursowały również tramwaje.

Niestety w 1944 roku Mirów (jak i cała Warszawa) mocno ucierpiał. I co gorsza niszczeje do dziś a władze (jak mi się zdaje) wolą poczekać aż to co ostało samo zakończy żywot a w puste miejsca będzie można postawić nowe biurowce, bezduszne bloki. A trzeba pamiętać, że Mirów sąsiaduje z samym centrum Warszawy.

Zdjęcia, które prezentuje poniżej są w kolejności takiej jakiej przebiegał plener.

Podwórko kamienicy na ul. Chłodnej róg ul. Wroniej:

Mirów - Kamienica przy Chłodnej róg Wronia

Mirów - Kamienica przy Chłodnej róg Wronia

Wnętrze kamienicy na ul. Wroniej (pięknie podtrzymywany strop deskami):

Mirów - kamienica na Złotej

Mirów - kamienica na Wroniej

Wnętrze kamienicy na ul. Żelaznej 66 róg ul. Krochmalnej:

Mirów - Kamienica przy Żelaznej

Podwórko kamienicy przy u. Żelaznej 65 róg ul. Grzybowskiej. To przy tej kamienicy znajdowała się brama do Getta warszawskiego (zachowana do dziś):

Mirów - Żelazna 65, brama do Getta

Pamiętacie film „Poszukiwany, poszukiwana”? To w tym budynku przy ul. Grzybowskiej 45 (budynek z 1939r) mieszkała Marysia. Fragment zewnętrznej elewacji:

Mirów - Grzybowska 46

Waliców 14. Przepiękny budynek. Władze chyba czekają aż się zawali:

Mirów - Waliców 14

I podwórko budynku Waliców 12. Teoretycznie władze coś zrobią. Ale nikt z mieszkańców nie wie ile jeszcze tam pomieszka:

Mirów - Waliców 12

Kamienica na rogu ul. Żelaznej i ul. Złotej. Podobno budynek w fazie testów – zawali się czy nie (pięknie zamurowane drzwi i okna):

Mirów - Kamienica przy Żelaznej róg Złota

No i kamienice na ul. Złotej. Mam do nich mały sentyment, bo przychodziłem tutaj we wczesnych latach 80 do swojej prababci. Częściowo zamieszkane, częściowo nie:

Mirów - Kapliczka przy Złotej

Mirów - kamienica na Złotej

Mirów

Mirów - kamienica na Złotej

I oto jeden z dwóch zachowanych murów Getta warszawskiego między ul. Złota a ul. Sienną:

Mirów - mur Getta Warszawskiego


Nikon F100, Ilford Delta 3200 kąpany w Tetenal Ultrafin Plus

7 myśli nt. „Warszawski Mirów”

  1. Pięknie to opisałeś i udokumentowałeś fotograficznie. Jako wieloletni mieszkaniec ulicy Chłodnej mam bardzo duży sentyment do tej okolicy. Może kiedyś znowu będę mógł tam zamieszkać. Szkoda tylko, że tych obiektów historycznych jest coraz mniej :(

    Czytałeś Marcinie książkę Nadolskiego „Pani Chłodna” ?

    Pozdrawiam
    Marek vel el.dzi

  2. Nie czytałem „Pani Chłodna”. Ale skoro polecasz (tak?) to muszę się zainteresować. Ja jestem mieszkańcem sąsiedniego Muranowa (wg. MSI już nie mieszkam na Muranowie, ale jestem z Muranowa jakby co ;) ). Ale u mnie niewiele co się ostało :(

  3. Podobają mi się te zdjęcia. W częsci tych miejsc byłem, ale wszystkich nie znam.

  4. Fotki naprawde ciekawe..niestety takie miejsca strasznie niszczeja..zapraszam z aparatem na Prage

  5. To nie do końca tak, że władze miasta (dzielnicy) nic nie robią. Wiele budynków już jest własnością prywatną, pozostałe są gospodarowane przez ZGN i wynajmowane. Problem przewodni to brak wystarczających środków.

    Radny Dzielnicy Wola

  6. Fantastyczne zdjęcia miejsc do których bym ba się wejśc w pojedynkę i bardzo chętnie bym dołączył do takiej fajnej fotografującej grypy.

    Nie znalazłem na stronie adresu e-mail więc tą drogą proszę autora zdjęc o kontakt.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *